Saturday, July 1, 2017

2. அந்தகக் கவி



வீரராகவனுக்குப் பிறவியிலேயே பார்வை இல்லை.   
.
கல்வி கற்கும் வயது வந்ததும், வீட்டிலேயே கல்வி கற்பிக்க ஒரு தமிழ் ஆசிரியர் நியமிக்கப்பட்டார். அவர் வீரராகவனின் முதுகில் தமிழ் எழுத்துக்களை  எழுத, தொடு உணர்ச்சி மூலம் தமிழை நன்கு கற்று, கவி பாடும் அளவுக்குத் திறமை பெற்று, அந்தகக்கவி வீரராகவ முதலியார் என்று அழைக்கப்பட்டார்.

சிலேடையாகப் பேசுவதிலும், கவி பாடுவதிலும் இவருக்கு ஆர்வம் உண்டு.

இவருக்குத் திருமணம் ஆகி சில வருடங்களில் மனைவி இறந்து விட்டாள்.

ஒருமுறை மனைவிக்கு வருடாந்தர தவசம் செய்வதற்காக இவர் கடையில் விறகு வாங்கி அதைத் தலையில் சுமந்துகொண்டு போனார்.

வழியில் ஒருவர் "ஏன் தலையில் விறகு சுமந்து போகிறீர்கள்?" என்று கேட்டதற்கு, இவர் '"தலைவி திவசம்,, தலைவிதி வசம்" என்றார்..

"என் மனைவிக்கு திவசம். என் மனைவி இறந்து அவளுக்கு நான் திவசம் செய்ய வெண்டும் என்பது என் தலைவிதி" என்று இரு பொருட்களை ஒரே சொற்றொடரில் அமைத்தார்.

ஓருமுறை இவர் கட்டுச் சோற்று மூட்டையுடன் வெளியே சென்றார். (கட்டுச்சோறு என்பது பெரும்பாலும் இலையில் உணவை வைத்து அதை ஒரு துணியில் சிறு மூட்டை போல்  கட்டப்படும். எனவே இதைக் கட்டுச்சோற்று மூட்டை என்றும் சொல்வது வழக்கம்.)

மதிய  வேளையில் உணவு உட்கொள்வதற்காக ஒரு குளக்கரையில் கட்டுச் சோற்று மூட்டையை வைத்து விட்டுக் குளத்தில் இறங்கிக்  கைகால் கழுவச்சென்றார். திரும்பி வரும்போது வைத்த இடத்தில் கட்டுச்சோற்று மூட்டையைக் காணவில்லை.

ஒரு சிறுவன் இவரிடம் "ஐயா! உங்கள் கட்டுச்சோற்று மூட்டையை ஒரு நாய் தூக்கிகோன்டு ஓடி விட்டது" என்றான்.

அப்போது அவர் ஒரு கவி பாடினார். அந்தக் கவிதையின் பொருள்.

"பிரும்மாவின் வாகனத்தை பைரவனின் வாகனம் தூக்கிகொண்டு திருமாலின் வாகனம் போல் பறந்து விட்டது. காக்கையை வாகனமாகக் கொண்டவன் இப்போது என் வயிற்றில் புகுந்து வாட்டுகிறான்."

பிரும்மாவின் வாகனம் - அன்னம் (உணவு)
பைரவனின் வாகனம் - நாய்
திருமாலின் வாகனம் - கருடன்
காக்கையை வாகனமாகக் கொண்டவன் - அக்னி (அக்னி என்று பசியைக் குறிப்பிடுகிறார்.)

No comments:

Post a Comment